Calle Real

Zo'n 15 jaar geleden belandde Frans Nottrot bij toeval op de romería van Alosno, een klein, soms niet eens op de kaart aangegeven dorp in de Zuid-Spaanse provincie Huelva. De feestvierende dorpelingen trakteerden hem op een warm onthaal. In het veld, temidden van de paarden en de prachtig aangeklede mannen en vrouwen, begeleidde hij samen met de toen al legendarische gitarist Juan Díaz de authentieke sevillanas en krachtige fandangos van het dorp.

Jarenlang koesterde hij zijn ontdekking. Totdat zich een fantastische gelegenheid voordeed. In 1994 had hij een klapclub opgericht, waar beginnende flamencodanseressen en -gitaristen zich de flamenco via palmas eigen konden maken. Na een jaar stelde hij de groepsleden voor te gaan zingen. Het eerste flamencokoor van Nederland was een feit.

Enkele jaren later besloot Frans Nottrot op professionelere voet verder te gaan. Hij nodigde enkele muzikanten uit om zich bij een selectie van het koor te voegen en herdoopte de groep Calle Real.

In mei 2001 reisde de voltallige groep dankzij een subsidie van het Fonds voor de Amateurkunst af naar Alosno. Tijdens het optreden dat de Nederlandse groep samen met het plaatselijke koor verzorgde, was de zaal tot op straat toe gevuld. Juichend werden de aloude liederen uit vreemde monden ontvangen. Vooral de viool en de fluit, vrijwel onbekende instrumenten in de muziek van deze regio, kregen een ovationeel applaus.

Een dag eerder stond Calle Real op het podium van een van de meest gerenommeerde flamencoverenigingen van Spanje, de Peña Flamenca van de stad Huelva. Het publiek, dat zuiver uit kenners bestond, luisterde aandachtig en verdrong zich tot grote verrassing van de groepsleden na afloop voor de kleedkamer om hun felicitaties over te brengen. Alle regionale kranten wijdden de dagen die volgden redactionele artikelen aan het bijzondere gebeuren.
 

Foto's:Robert van Rijn.