      
 | ||||||||||
 
|
|
'Gevoelens van toen bestaan nog steeds'Bron, Witte weekblad, Arnout le Clercq - 26 april 2010 VOORSCHOTEN - Kasteel Duivenvoorde was zaterdagavond 24 april het sfeervolle toneel van de internationaal geroemde pianiste Hanna Shybayeva, die met veel emotie en expressie stukken van Chopin, Debussy en Rachmaninov ten gehore bracht.
De van origine Wit-Russische pianiste speelt al sinds haar zesde levensjaar. 'Mijn moeder was dirigent, zij gaf me mijn eerste pianoles,' zegt Shybayeva. 'Vervolgens ging ik naar een speciale school voor getalenteerde kinderen, dus het ging kennelijk erg goed. Zo ben ik in de professionele muziekwereld gerold en het was gewoon veel te leuk om te stoppen.' De bezoekers werden muzikaal getrakteerd op muziek van Debussy en Rachmaninov. Een aparte combinatie, aldus Shybayeva. 'Ze leefden allebei in dezelfde periode maar Debussy was een impressionist en Rachmaninov een Romanticus. In diezelfde tijd zie je dat heel veel genres met elkaar vermengen.' Normaal gesproken vergezelt ze deze twee componisten met de muzikale creaties van Bartók, die in haar eigen woorden als 'één van de eerste modernisten gezien kan worden.' In het kader van het Chopin-jaar 2010 werd Bartók voor de gelegenheid vervangen door Chopin. Bij welke componist kan Shybayeva haar muzikale ei het beste kwijt? 'Dat heeft heel veel te maken met de periode waar jezelf in zit. Tien jaar geleden was het voor mij misschien Schubert, nu misschien Rachmaninov of Bartók? Het heeft te maken met jezelf en met wat je aan het onderzoeken bent. Ik wil me niet beperken tot één of twee componisten.' Avondlicht Shybayeva blinkt niet alleen uit in techniek maar ook in performance. Terwijl ze de bijna tweehonderd jaar oude muziekstukken op expressieve wijze voordraagt, bereikt ze een stadium van virtuoze extase waarin ze het publiek volledig weet mee te nemen. Als een dergelijk optreden dan ook nog eens plaatsvindt binnen de prachtige Daniël Marotzaal in Kasteel Duivenvoorde waar het zomerse avondlicht door de weidse ramen naar binnen schijnt, is de beleving compleet. Klassieke muziek berust vooral op het interpreteren van muziekstukken. Wat voeg je als artiest toe aan zo'n stuk? Shybayeva: 'Eerst krijg je natuurlijk een heel abstract blad met muzieknoten voor je neus. In eerste instantie probeer ik bij het origineel te blijven maar op het podium komt het altijd anders uit. Als je speelt, is klassieke muziek altijd een combinatie van de originele muziek en je persoonlijkheid. Inleven in de periode zelf vind ik niet het meest belangrijk, de gevoelens en emoties van toen bestaan nu ook nog steeds.'
|
| |||||||
|
| ||||||||||
