Home Historie Artiesten Nieuws Beeld  Kunst Agenda Links

 

Adresgegevens:
Papelaan W 220,
2254 AL Voorschoten.

Impresario: Henri Boshouwer Kroet

 

Telefoonnummer:
071-5617417
06-25358951


E-mailadres:

impresariaat@toonzetter.nl

Nieuws

‘… Terlouw en Schrijner spelen schitterend, met gedoseerde dramatiek en een klankkleur waar de vlammen van af slaan…’.
Bron: Leids Dagblad 8 september 2005


Pauline Terlouw, foto: Robert van Rijn Photography

'Over de Suite del Ángel'

‘…Contrasten krijgen in deze uitvoering alle aandacht. Satanische fortissimi krimpen ineen op het geruis van lichte gouden wieken, indrukwekkend fraai vertolkt in Piazzolla’s ‘Suite del Ángel’ bewerkt door José Bragato, jarenlang cellist in Piazzolla’s ensemble.


Leonard Leutscher, foto: Robert van Rijn Photography

In de Introductie van ‘de Engel’, die in dit werk staat voor ‘de tango’, wordt de dans belicht vóórdat Astor haar heeft aangeraakt met zijn vernieuwende, creatieve ziel. Op dreigende pizzicato noten van de cello zet de viool een melancholieke melodielijn uit waaronder de kloppende pianopartij wellicht de komst van de dood aankondigt. Opeens slaat de sfeer om in swingende barokke heftigheid die weer afzwakt, via krachtige diepdonkere melodielijnen van de strijkers, op weg naar het einde.


Carla Schrijner, foto: Robert van Rijn Photography

De Milonga van de Engel bezingt het lied van berusting, aanvaarding van tango’s kwijnen, niettemin bestookt door een giftig duveltje die het behaalde evenwicht verstoort. In het derde deel ‘La Muerte del Ángel hoor je in de vioolpartij de hijgende hectische doodsstrijd van de engel, overgenomen door cello en piano. Steeds schriller, drammender wordt die strijd gestreden in afgrijselijke, rellerige harmonieën. Maar Astor zij geprezen, de engel is een vernieuwd leven beschoren in het laatste deel ‘Resurreción del Ángel’. Maar voordat het zover is, hoor je in de chromatische afdaling van de pianopartij, in de glijdende verbuigingen van de cello en de trieste zang van de viool de diepte van het graf, totdat de intens mooi gespeelde pianosolo oproept tot hoop. De twijfel komt terug in de herhaling van het eerste thema, maar de overwinning is nabij in flitsende, kakofonische kleurenpracht. Orion blijkt  metterdaad Meester van het contrast. Dat wordt nog eens onderstreept in de puur swingende Preludes van Gershwin, met enorme power gespeeld in scherp aangezette kleuren, tegendraadse ritmes, weke rubato’s; in verrukkelijk samenspel!...’