
Adresgegevens:
Papelaan W 220,
2254 AL Voorschoten.
|
 |
Nieuws
‘… Terlouw en
Schrijner spelen schitterend, met gedoseerde dramatiek en
een klankkleur waar de vlammen van af slaan…’.
Bron: Leids
Dagblad 8 september 2005

Pauline
Terlouw,
foto: Robert
van Rijn Photography
'Over
de Suite del Ángel'
‘…Contrasten
krijgen in deze uitvoering alle aandacht. Satanische fortissimi krimpen
ineen op het geruis van lichte gouden wieken, indrukwekkend fraai
vertolkt in Piazzolla’s ‘Suite del Ángel’ bewerkt door José Bragato,
jarenlang cellist in Piazzolla’s ensemble.

Leonard Leutscher,
foto: Robert
van Rijn Photography
In de
Introductie van ‘de Engel’, die in dit werk staat voor ‘de tango’, wordt
de dans belicht vóórdat Astor haar heeft aangeraakt met zijn
vernieuwende, creatieve ziel. Op dreigende pizzicato noten van de cello
zet de viool een melancholieke melodielijn uit waaronder de kloppende
pianopartij wellicht de komst van de dood aankondigt. Opeens slaat de
sfeer om in swingende barokke heftigheid die weer afzwakt, via krachtige
diepdonkere melodielijnen van de strijkers, op weg naar het einde.

Carla Schrijner,
foto: Robert
van Rijn Photography
De Milonga van
de Engel bezingt het lied van berusting, aanvaarding van tango’s
kwijnen, niettemin bestookt door een giftig duveltje die het behaalde
evenwicht verstoort. In het derde deel ‘La Muerte del Ángel hoor je in
de vioolpartij de hijgende hectische doodsstrijd van de engel,
overgenomen door cello en piano. Steeds schriller, drammender wordt die
strijd gestreden in afgrijselijke, rellerige harmonieën. Maar Astor zij
geprezen, de engel is een vernieuwd leven beschoren in het laatste deel
‘Resurreción del Ángel’. Maar voordat het zover is, hoor je in de
chromatische afdaling van de pianopartij, in de glijdende verbuigingen
van de cello en de trieste zang van de viool de diepte van het graf,
totdat de intens mooi gespeelde pianosolo oproept tot hoop. De
twijfel komt terug in de herhaling van het eerste thema, maar de
overwinning is nabij in flitsende, kakofonische kleurenpracht. Orion
blijkt metterdaad Meester van het contrast. Dat wordt nog eens
onderstreept in de puur swingende Preludes van Gershwin, met enorme
power gespeeld in scherp aangezette kleuren, tegendraadse ritmes, weke
rubato’s; in verrukkelijk samenspel!...’
|
 |