Nieuws

Russisch rendez-vous in Duivenvoorde
(door Joost van de Laar)

Mikhail Zemtsov, foto: Robert van Rijn Photography

In een traditioneel uitverkocht kasteel Duivenvoorde vond afgelopen zaterdag het concert plaats van Mikhail Zemtsov op altviool en Irina Shiskina op piano. De twee uit Rusland afkomstige musici brachten een hommage aan hun geboorteland door werken te spelen van uitsluitend Russische componisten.

Irina Shiskina, foto: Robert van Rijn Photography

Twee maal per jaar vinden ze plaats, de door Henri Boshouwer Kroet perfect georganiseerde concerten in kasteel Duivenvoorde. In zijn welkomswoord stond Boshouwer even stil bij de onlangs overleden Jan Hermen Egberink voorman van de Voorschotense afdeling van D’66 en trouw bezoeker van de kasteelconcerten. Dit concert werd dan ook aan hem opgedragen.

Hierna werden de musici afgekondigd, echter tot ieders verbazing, verschenen  niet Mikhail Zemtsov en Irina Shiskina maar een meisje van twaalf jaar met een grote altviool dat zomaar een solowerk van Bach ten beste gaf dat er best wezen mocht. En wie verwachtte dat zij nu wel het veld zou ruimen kwam wederom bedrogen uit want zij vervolgde haar surprise-act met een klein concerto van Händel. Hierbij werd zij begeleid door Irina Shiskina die de pianotranscriptie speels aanpakte.

Dana Zemtsov, foto: Robert van Rijn Photography

Het bleek te gaan om Dana Zemtsov, de dochter van Mikhail die hard op weg lijkt om in de voetsporen van haar muzikale vader te treden en zo een muzikaal geslacht voort te zetten.

Na dit jeugdig elan werd het geplande programma afgewerkt met nu Mikhail Zemtsov op altviool. De opening werd gevormd door drie korte werkjes van Alexander Scriabin gebundeld tot een kleine suite. Scriabin was een eigenzinnig componist die zich onder andere bezig hield met de muzikale uitbeelding van de extase, getuige ook de titel van het eerste deel ‘Desire’. Zemtsov bediende zich hiervoor van een eigenaardig soort vibrato dat een zacht zinderend effect te weeg bracht. Al direct bleek dat Zemtsov en Shiskina elkaar perfect aanvoelen hetgeen resulteerde in een geheel vanzelfsprekend samenspel met een perfecte timing.

Een derde generatie Zemtsov werd ten tonele gevoerd. Want wat blijkt; ook Mikhail’s vader Evgeni is musicus en was van de partij, althans een van zijn composities. Evgeni Zemtsov is een in het geheel niet onverdienstelijk componist wiens ‘Melodia’ een duidelijke poging lijkt om schoonheid in muziek te herwaarderen. Na het spelen ervan leek het dan ook of Zemtsov zich helemaal ‘thuis’ voelde en vrijer ging spelen.

Het laatste werk voor de pauze was van Arthur Rubinstein. Zijn Sonata voor altviool en piano is een van de weinige kamermuziekwerken van deze componist die nog wel eens op een programma prijken. Over de uitvoering niets dan lof maar, het is hoogromantische muziek die je in zijn tijd moet plaatsen, en dan zeker wel kwaliteit bezit. Zij komt tegenwoordig echter wat gedateerd over en, hoewel decennia eerder geschreven, doet zij soms denken aan muziek bij een Chaplin film.

Het laatste werk betrof, zoals Zemtsov in zijn beste Nederlands te kennen gaf, de allerlaatste compositie van Dimitri Shostakovitch, geschreven vier dagen voor zijn dood. In dit werk konden beide uitvoerders hun diepste muzikale gevoelens kwijt. Met name het laatste deel was zeer meeslepend en vol van klank. Irina Shiskina speelde krachtig en technisch gaaf. Opvallend van Zemtsov zijn zijn ingehouden virtuositeit en rijke kleurenpalet. De staande ovatie die zij kregen was dan ook verdiend en op zijn plaats.

Voor degenen die het gemist hebben, dit kasteelconcert wordt herhaald op zaterdag 13 november a.s. in het Koetshuis van Kasteel Keukenhof te Lisse.